SAMENVATTING
van de
INHOUD DER HOOFDSTUKKEN



I - GODS VOORLAATSTE GEHEIM

Om de oprichting van het koninkrijk aan Israël en de daaraan verbonden heilzame consequenties voor de volkeren gaat het ook in het laatste bijbelboek.

Dat boek is vol priesterlijke motieven.

De afbuiging van zijn messiaanse bestemming brengt over Israël een contrastmatige toepassing van de feestcyclus tot en met de vijf maanden van de dorstijd.

Priesterdienst en feestcyclus horen bij elkaar. Het vergrijp aan de Messias brengt over Israël Gods gerichten, die in de. apocalyps beschreven worden in termen die ontleend zijn aan eredienst en feestcyclus.

Doch de goddelijke tendens daarin is tuchtiging en herstel.

Daarom komt er ook, vóór de toepassing in omgekeerde zin van het Loofhuttenfeest door gerichtsschalen, een onderbreking door het in vervulling gaan van Gods voorlaatste geheim: de verzegelde donderslagen. - Openb. 10.


II - ONDER GEKRUISTE HANDEN

Israël gaat de parallelweg van Jezus van Nazareth.

Zoals Hij verbannen werd uit Jeruzalem, zo is ook het Joodse volk uit de heilige stad geworpen en de via dolorosa der verstrooiing opgedreven om tenslotte aan zijn Staat terecht te komen als aan een eigen-gekozen 'kruis'.

Aan dit 'kruis' zal het evenals Jezus nog een dieptepunt beleven, doch in de uiterste nood niet met 'Elia' bespot worden maar de Heer zal de zwaarste hoon vergelden met de grootste barmhartigheid.

In Zijn grote barmhartigheid en onvergankelijke TROUW heeft God dan juist bij de kruisiging van hun Joodse vlees de volheid der heidenen gereed om langs deze weg het verkoren volk binnen te leiden in hun messiaanse bestemming.

De woorden, gegeven in 1948:

IK ZAL DE ROEP VAN DEGENEN, DIE MIJ HOONDEN TOEN IK HING IN DE DIEPTEN DER HEL OVERNEMEN IN WRAKE EN ELIA ROEPEN EN MIJN WRAAK IS BARMHARTIG. MIJN GEEST BRULT OM ELIA-

zijn de sleutel tot het verstaan van Gods voorlaatste geheimenis (Openb. 10) en daarmee van de wegen Gods in verband met de oprichting van het koninkrijk van priesters.

Het herstel van Israël loopt nu over de herbouw van het altaar des Heren in de heidenwereld. - Rom. 11:31.

De volheid der heidenen is het - in gericht en genade - vervullende heilshandelen van God over de heidenwereld, waardoor ook Israël tot zijn volheid komt.


III - DE CIRKELS VAN IZEBEL

Wanneer de oprichting van Israël tot een status van Konink-rijk van Priesters moet lopen over de heidenwereld, dan zal het christendom niet mogen hinken op twee gedachten over HEM, die door de apostelen ons is verkondigd als 'de Zoon van de levende God' en als 'het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt'.

Dit hoofdstuk geeft een korte schets van de valse synthese plaatselijk, landelijk en wereldwijd.

Het mondiale hinken op twee gedachten over de Zoon van God heeft zich in de formele structuur van de Wereldraad van Kerken officieel gemanifesteerd en gekristalliseerd.

De oecumenische beweging staat diametraal tegenover Gods plan met Israël, zowel door een valse-synthese-structuur als ook door het streven naar eenheid geheel los van onze heidenchristelijke opdracht aan Israëls herstel tot koninkrijk van priesters.

Het zal worden één kudde en één Herder - inclusief Israël.

Een voor de mensheid uiterst riskant kerkelijk bedrijf is op gang gekomen. We zien zeer duidelijk hoe kerken, die geïnfecteerd zijn door een valse-synthese-geest, een taal gaan spreken die sterk overeenkomt met de boodschap van het communisme.

In verband met Gods vervullend handelen met Israël zal echter de 'omsingeling' van Izebel doorbroken worden.


IV-DE PLAATS DER STENEN

JEZUS, WIENS GEEST rustte op de oude profeten, heeft door Zijn knecht Elia op de hoogte van de Karmel de wegwijzers neergezet voor de gemeente van de eindtijd, opdat die gemeente de weg zou kunnen vinden naar de WARE OECUMENE.

Het hogepriesterlijke gebed van Jezus om de éénheid van Zijn volk in waarheid, zal langs de lijnen die Hij in de Karmel-procedure daar Zélf voor heeft uitgestippeld, concrete verhoring vinden.

De verheerlijking op de berg, waarbij Jezus-zelf de woorden sprak: 'Elia zal wel eerst komen en alles weer oprichten,' vond plaats op een tijdstip toen het grote lijden reeds naderde en staat vermeld tussen de lijdensaankondigingen.

De opgang van Mozes op de berg na de verbondssluiting bij het altaar der verzoening - Ex. 24 - vindt in Jezus' kruisdood en TOEKOMST een diepe Vervulling.

Elia grijpt terug op Mozes en verenigt symbolisch de stammen in één altaar, dat wil zeggen: in de verzoening met God ligt de verzoening en de eenheid der stammen met elkander. - Joh. 11:52.

Wij, heiden-christenen, moeten Israël dienen aan de éne herstelde avondmaalstafel omwille van zijn verkiezing, en Israël de volkeren, en sámen HEM, Die op aarde gekomen is niet om te heersen maar om te dienen en Zijn leven te geven tot een rantsoen voor velen.

Pas in die gesteldheid zijn de stenen van het verbroken altaar op hun plaats.


V- DE OVERVLOEDIGE REGEN

Op het Pinksterfeest zetelt Jezus in vuur op Zijn gemeente en dit zetelen door de Heilige Geest is - daarvan getuigt het talenwonder - een overwinning op Babel en op de Babylonische spraakverwarring.

De geschiedenis zal voortaan ten diepste 'zendings'geschiedenis zijn, totdat de vijanden van Christus gemaakt zijn tot een voetbank voor Zijn voeten. - Hand. 2:35.

De loop van het evangelie en de komst van het Koninkrijk Gods zullen daarom niet definitief kunnen worden verhinderd door de fouten van christelijke kerken of van naties waar in het bijzonder de zendelingen vandaan kwamen.

De wijsheid Gods zal stellig overvloedig aan het licht komen bij Israëls bekering en de daarmee samenhangende omschakeling van 'Staat' naar de 'Status van Koninkrijk van Priesters', omdat daardoor alle oude argumenten tegen de zending worden weggevaagd.

Er komt een overvloedige regen.

De gekleurde wereld krijgt een eigen voorname taak in de oprichting van het koninkrijk aan Israël.

Er komt een harmonische oprichting van het altaar der gemeente en daaraan verbonden een oprichting van het altaar der volkeren.

De harmonische terugkeer der negers naar het land van herkomst behoort eveneens tot het voorlaatste heilsgeheim; het is een eschatologische zaak.


De Arabische wereld


'Wat deert u, Hagar?'
Gen. 2l:17

Hagar geeft als 'profetisch model' informatie ook over onze tijd, nu Gods beloften over Israël op zo'n wonderlijke manier in vervulling gaan en Hagars nakroost, of het wil of niet, daar hevig bij betrokken wordt.

Over de ganse tent van Abraham zal het licht van een nieuwe DAG GODS Opgaan!


VI - IZEBELS IMITATIE EN VAL

Wanneer tot verbazing van de hele mensheid op de stengel van zesduizend jaar doornige geschiedenis EEN WONDERE SABBATSBLOEM openbloeit, dan zal toch ook deze bloem nog eenmaal verwelken.

Er komt een tegenbeeld van het Loofhuttenfeest.

Na de grote doorbraak komt de grote afval. - Openb. 11 t/m 20.

In dit hoofdstuk wordt de plaats van het vrederijk in verband met de komende afval beschreven en ook de priesterlijke functie van de martelaren van de laatste ronde in betrekking tot het geheel der heilsgeschiedenis.


VII - IN EEN PUNT DES TIJDS

Wij weten uit de Schriften, dat de Opstanding van Jezus Christus uit de doden een goddelijk zegel was op de waarachtigheid van het bloed der verzoening. - Rom. 4:25.

Zo zal ook de gemeente nog in de aardse tijdsbedeling een geestelijke opstanding mogen meemaken, en op de derde Gods-dag zal deze opstanding van Zijn mystieke lichaam weer een goddelijke bevestiging zijn van de waarachtigheid van het bloed des kruises als kracht Gods tot zaligheid.

Precies zo zal de wederkomst van Jezus Christus en de wederopstanding des vleses de laatste en definitieve manifestatie zijn van de waarachtigheid van Zijn goddelijke zending als het Lam Gods, dat geslacht werd voor de zonden der wereld.

De wederkomst zal de voltooiing en bekroning zijn van Golgotha.

Jezus Christus is in het Koninkrijk van Priesters de grote PRIESTER-KONING DE HERDER ISRAELS.